Co podlewać gnojówką z pokrzywy? Praktyczny poradnik ogrodnika

Gnojówką z pokrzywy podlewaj przede wszystkim pomidory, ogórki, paprykę, dynie, cukinie, kapustę, róże i większość roślin ozdobnych. Stosuj ją po rozcieńczeniu, najczęściej w proporcji 1:10. Ten naturalny preparat dostarcza azotu i minerałów, ale nie każda roślina dobrze znosi częste nawożenie.

Sprawdź, jak przygotować gnojówkę, kiedy jej używać oraz których gatunków lepiej nią nie zasilać.

Co podlewać gnojówką z pokrzywy?

Gnojówka z pokrzywy najlepiej sprawdza się przy roślinach, które szybko rosną i mają duże zapotrzebowanie na azot. Wspiera rozwój liści, pędów i systemu korzeniowego, dlatego szczególnie dobrze reagują na nią warzywa owocujące oraz rośliny ozdobne o bujnym ulistnieniu.

Do podlewania można wykorzystać ją przy wielu gatunkach:

• pomidorach, papryce i bakłażanach,
• ogórkach, cukiniach, dyniach, arbuzach i melonach,
• kapuście, brokułach i kalafiorach,
• różach, bylinach i krzewach ozdobnych,
• malinach, truskawkach i innych krzewach owocowych,
• drzewach owocowych oraz wybranych roślinach doniczkowych.

Preparat można stosować także przy trawach i trawniku, jednak trzeba uważać na termin. Ze względu na dużą zawartość azotu późne nawożenie może pobudzać wzrost przed zimą i osłabiać rośliny.

Do podlewania używaj wyłącznie rozcieńczonej gnojówki. Nierozcieńczony preparat może uszkodzić korzenie, szczególnie młodych lub osłabionych roślin.

Jakie składniki zawiera gnojówka?

Fermentująca pokrzywa uwalnia między innymi azot, potas, fosfor, wapń, magnez, żelazo i krzem. Zawiera także inne sole mineralne oraz związki organiczne, które wspierają kondycję roślin i aktywność mikroorganizmów w glebie.

Najsilniej pobudza rozwój zielonych części. Z tego powodu dobrze pasuje do roślin w początkowej fazie wzrostu, ale nie powinna być jedynym nawozem stosowanym przez cały sezon. Nadmiar azotu może powodować bujny rozwój liści kosztem kwiatów i owoców.

Jak przygotować gnojówkę z pokrzywy?

Najlepszy surowiec stanowią młode pokrzywy zebrane przed kwitnieniem. Przygotuj plastikowe wiadro lub beczkę, wodę, rękawice i przykrycie przepuszczające powietrze.

Na 10 litrów gnojówki potrzeba około 1 kg pociętych pokrzyw. Rośliny umieść w pojemniku, zalej wodą i pozostaw w zacienionym, oddalonym od domu miejscu. Naczynie przykryj gazą, włókniną albo siatką, lecz nie zamykaj go szczelnie.

Fermentujący płyn mieszaj codziennie. Pomaga to zatopić resztki roślin i dostarcza powietrza potrzebnego podczas fermentacji. Po około 10–14 dniach gnojówka zwykle ma brunatnozielony kolor, przestaje się pienić i intensywnie pachnie.

Wygodnym rozwiązaniem jest umieszczenie pokrzyw w przepuszczalnym worku. Po zakończeniu fermentacji można go wyciągnąć, a płyn łatwo przelać do konewki lub opryskiwacza bez ryzyka zatkania dyszy.

Jak rozcieńczać gnojówkę?

Stężenie zależy od sposobu użycia. Do podlewania stosuje się mocniejszy roztwór, natomiast oprysk wymaga większej ilości wody, aby ograniczyć ryzyko podrażnienia liści.

Podane wartości dotyczą gnojówki przygotowanej według proporcji około 1 kg pokrzyw na 10 litrów wody. Jeśli preparat był bardziej skoncentrowany, należy zwiększyć ilość wody.

Jak podlewać najpopularniejsze rośliny?

Pomidory i papryka

Pomidory, papryka i bakłażany dobrze reagują na gnojówkę w okresie wzrostu pędów oraz przed intensywnym owocowaniem. Podlewaj podłoże przy korzeniach, omijając liście, mniej więcej co dwa tygodnie.

Gdy rośliny zaczynają obficie kwitnąć i zawiązywać owoce, ogranicz nawozy bogate w azot. Zbyt silne dokarmianie może prowadzić do powstawania dużej liczby liści i opóźniać dojrzewanie.

Ogórki, dynie i cukinie

Warzywa dyniowate potrzebują dużo składników pokarmowych, szczególnie na początku wegetacji. Rozcieńczona gnojówka może wspierać rozwój liści i pędów, lecz nie zastępuje regularnego podlewania czystą wodą.

W praktyce stosuj ją co około dwa tygodnie. Przy słabym wzroście młodych roślin można zachować nieco krótszy odstęp, ale zawsze obserwuj reakcję liści i podłoża.

Kapusta i inne warzywa kapustne

Kapusta, brokuły i kalafiory zwykle dobrze wykorzystują azot w fazie tworzenia masy liściowej. Podlewaj je roztworem 1:10, szczególnie po przyjęciu się rozsady i rozpoczęciu intensywnego wzrostu.

W przypadku warzyw przeznaczonych do bezpośredniego spożycia nie stosuj nawożenia częściej niż potrzeba. Zakończ zasilanie odpowiednio wcześnie przed zbiorem.

Maliny i truskawki

Maliny można zasilać wiosną oraz w pierwszej części sezonu, gdy rozwijają nowe pędy. Truskawki wymagają większej ostrożności, dlatego stosuj słabszy roztwór i nie kieruj go na owoce.

Podlewaj glebę wokół roślin, a nie ich liście. Nadmierna wilgoć na częściach nadziemnych sprzyja chorobom grzybowym.

Róże i kwiaty ozdobne

Róże, byliny i wiele krzewów ozdobnych można podlewać gnojówką co dwa lub trzy tygodnie w okresie wzrostu. Młode róże zasilaj dopiero po zaaklimatyzowaniu się w miejscu uprawy.

Gatunki o delikatnych korzeniach nawoź słabszym roztworem. Rośliny kwitnące nie powinny otrzymywać dużych dawek azotu w czasie pełnego kwitnienia, ponieważ może to pobudzać liście zamiast kwiatów.

Czego nie podlewać gnojówką z pokrzywy?

Największej ostrożności wymagają rośliny, które preferują ubogie podłoże, kwaśny odczyn albo mają krótki okres wegetacji. Nie zaleca się regularnego podlewania następujących gatunków:

• cebuli, czosnku i pora,
• fasoli, grochu i innych roślin strączkowych,
• azalii, rododendronów, wrzosów i innych roślin kwasolubnych,
• lawendy, tymianku, oregano i rozmarynu,
• marchwi, buraków, rzodkiewki i innych warzyw korzeniowych,
• sałaty, rukoli oraz innych warzyw o krótkim okresie wzrostu.

W przypadku roślin korzeniowych nadmiar azotu może pogorszyć jakość plonu i sprzyjać gromadzeniu azotanów. Przy gatunkach kwasolubnych problemem jest także zmiana warunków podłoża, dlatego lepiej wybrać nawóz przeznaczony do ich wymagań.

Iglaki, w tym tuje, można zasilić jednorazowo bardzo słabym roztworem, jeśli rosną w ubogiej glebie. Nie stosuj jednak gnojówki regularnie bez sprawdzenia potrzeb konkretnego gatunku i stanu podłoża.

Jak używać gnojówki jako oprysku?

Oprysk przygotuj w proporcji 1:20. Przed wlaniem cieczy do opryskiwacza dokładnie ją przefiltruj, ponieważ fragmenty łodyg i liści mogą zablokować dyszę.

Preparat wykorzystuje się przy niewielkim nasileniu mszyc, przędziorków, miseczników i tarczników. Może również wspierać rośliny przy mączniaku oraz szarej pleśni, ale nie zastępuje środka ochrony roślin przy silnie rozwiniętej chorobie.

Opryskuj rano lub wieczorem, poza okresem intensywnego słońca. Wybierz bezwietrzny dzień i wykonaj próbę na kilku liściach, zwłaszcza gdy roślina jest delikatna. Do cieczy można dodać niewielką ilość łagodnego środka poprawiającego przyczepność, o ile nie powoduje on uszkodzeń danej rośliny.

Gnojówka działa głównie wzmacniająco i odstraszająco. Przy dużej liczbie szkodników potrzebne są powtarzane zabiegi oraz usunięcie przyczyny problemu.

Jak przechowywać gotowy preparat?

Po zakończeniu fermentacji odcedź płyn i przelej go do plastikowego, szklanego lub kamionkowego pojemnika. Gotową gnojówkę przechowuj w cieniu i chłodzie, z dala od dzieci oraz zwierząt.

Podczas fermentacji pojemnik powinien mieć dostęp powietrza. Po jej zakończeniu można go zamknąć, lecz warto pozostawić trochę wolnego miejsca. Odparowanie wody zwiększa stężenie płynu, dlatego przed użyciem sprawdź jego konsystencję i w razie potrzeby zastosuj większe rozcieńczenie.

Najlepiej zużyć preparat w ciągu kilku tygodni, maksymalnie około miesiąca od zakończenia fermentacji. Osad i odcedzone liście możesz dodać do kompostu, gdzie przyspieszą rozkład materii organicznej.

Warto zapamiętać:

• Do podlewania stosuj zwykle proporcję 1:10.
• Do oprysku rozcieńczaj preparat około 1:20.
• Nie podlewaj regularnie cebuli, czosnku, fasoli, grochu i roślin kwasolubnych.
• Gnojówkę przygotowuj w plastiku, szkle lub kamionce, nigdy w pojemniku metalowym ani betonowym.
• Przechowuj ją w cieniu i wykorzystaj najlepiej w ciągu miesiąca.